Vorstencode 2018

De Vorst op missie

Het is een van de best bewaarde geheimen van Boeskoolstad. Want wie wordt de nieuwe Vorst van de Blaanke Boeskeulkes? Hieronder een cryptisch verhaal om u een handje te helpen bij deze zoektocht. Op 1 januari 2018 is het zover en toont Hij zich aan het publiek bij Grand Café Markant. Na 1 januari laten we op onze site weten waar Hij verstopt zat.

Het is inmiddels herfstvakantie, de dagen worden korter, het weer guurder en ik heb al enige dagen gespannen op een teken van leven van de nieuwe Vorst gewacht. Maar tot op heden is het stil gebleven. Wellicht ben ik aan de kant geschoven als onthuller van de Vorst. Carnaval is immers een feest met een christelijke grondslag waarbij uitbundig gevierd wordt in de dagen voorafgaand aan Aswoensdag. Daarna werd op de bevolking een appél gedaan 40 dagen te vasten. Aangezien ik afgelopen zomer verhuisd ben naar Spanvöggelland, toch het Gallië van Oldenzaal  waar de parochianen van de Mariakerk ultiem tegenstand bieden aan het parochiebestuur, ben ik bang dat Pastor Reerink zijn invloed heeft laten gelden waardoor de BB op zoek is gegaan naar een andere speurneus. Maar gisteren, ik zat met een groepje vrienden heerlijk een kop koffie te drinken bij ‘t Hypotheekje, ontving ik een Whatsapp van een mij onbekend nummer met de mysterieuze tekst:

Jij weet toch dat de Hoogheid door de stad loopt te dolen?

Vlug, ga richting de oude Bisschopsmolen

Pet op, sjaal om en met wind op je kop

Verras ons, dit jaar is het dubbel dubbelop

Ik verexcuseer me bij mijn tafelgenoten, betaal bij Gerald en stap op de fiets richting de Bond, vruchtbare grond voor muzikanten, mensen die een moppie kunnen zingen, cabaret of een ouderwetse clown, alles komt hier voorbij. Vroeger zetelde hier St. Joseph, de Rooms-Katholieke harmonie van onze stad, waar vrome arbeiders wellicht ooit hebben gedroomd net zo’n belangrijke rol te krijgen in de wereld als Jezus en zijn 12 apostelen vele eeuwen daarvoor. Ik loop naar binnen en bij de kassa krijg ik een glanzende envelop in de Oldenzaalse kleuren in de hand gedrukt. Ik open de envelop en zie een gedicht op een kaart staan:

Sta je hier, ben je nog geen steek verder

En toch is hij dichtbij, onze nieuwe herder

Van de beestenboel die carnaval heet

De onthulling maakt het feest compleet

Zoek langs de randen, dat is de sleutel tot succes

Maar lukt het niet? Schiet dan niet in de stress

Ik snap er helemaal niets meer van, ben het spoor compleet bijster. Wordt er nu van mij verwacht dat ik door mijn knieën ga en de plinten van het stadstheater ga inspecteren? Maar goed, ik wil toch weten wie in 2018 onze nieuwe Vorst wordt. Op handen en knieën kruip ik eerst door de foyer en schuifel vervolgens de zaal in. Daar, in de diepe krochten van De Bond, in de coulissen, schittert wederom een envelop in het kleine straaltje licht dat door de deur naar binnen komt. In de envelop zit een gerasterde kaart, getekend op perkament.  Het lijkt net een schatkaart, zou het een echte zijn of een na-aper? Vakje voor vakje speur ik de rasters af op zoek naar aanknopingspunten. Het is een kaart van Oldenzaal in vroeger jaren. Er staat een stip op de plek waar ik nu ben en vandaar uit loopt er een kronkellijn naar een kruis op een andere plek in de stad. Ik kijk nogmaals goed en zie dat het kruis op de plek van de tuin van Soer is getekend.

Ik besluit mijn fiets te laten staan en leg de route van de lijn te voet af. Buiten is het donker, het is bijna nacht. Regen tikt tegen mijn voorhoofd. Ik zet de kraag van jas hoog op tegen de gure herfstwind en begin te wandelen. Ik schijn met mijn telefoon op de kaart om de route goed te kunnen zien. Ik durf niet in één rechte lijn naar de eindplek lopen omdat ik bang ben dat ik anders aanwijzingen ga missen. Ik loop de Haverstraat in en loop recht op de Driee-eenheidschool af. De school met een heuse eigen carnavalsvereniging, de Bloaskes genaamd, waar al meerdere BB-ers hoogheid van zijn geweest. Vervolgens sla ik linksaf de

Meybreestraat in en ga vervolgens op de kruising met de Ootmarsumsestraat weer links. De route geeft aan dat ik alsmaar rechtdoor moet lopen maar ik kom geen aanwijzing tegen. Rouwhorst, DeJacque, KockVanBenthem, Salon Wim, alles laat ik links of rechts liggen tot ik bij Morselt aangekomen ben.

De kaart geeft aan dat ik ook hier linksaf moet. Aan de achterkant van Schuurman Schoenen, voorheen een illustere residentie van onze club, ga ik rechts een donker gangetje en kom uit op één van best verborgen plekken van Oldenzaal: De tuin van Soer. Op de plek waar Vlaskamp vroeger zijn bonbons maakte en waar nu bij de Bombazijn nieuw gerstenat wordt gebrouwen, wordt met lichtstralen een boodschap op de muur weergegeven:

                               52

                18                           13

02                           35                           06

                33                           03          

                               54

Eerst heb ik het idee dat ik naar een magisch vierkant zit te kijken maar de magische constante kan ik niet ontcijferen. Maar ineens zie ik het! Een constante is het niet, maar magisch is het wel. Ik heb het geheim wederom ontrafeld. Vanuit een donkere hoek zie ik HEM tevoorschijn komen, de UITVERKORENE. Maar zo snel als hij kwam, zo snel is hij ook weer vertrokken. De zoektocht is volbracht. Ik haal mijn fiets op bij De Bond en eenmaal thuis kruip ik moe maar voldaan in slaap.

Ralph Steinebach